Dyskusja trwająca 50 lat…

Sięgając daleko wstecz, podobnych obserwacji dokonał w 1672 r. holenderski lekarz, Regnier de Graaf, który jako pierwszy w historii zwrócił uwagę na możliwość istnienia erogennych stref w pochwie jako organie uczestniczącym bezpośrednio w akcie kopulacji.

Artykuł Gräfenberga zapoczątkował dyskusję na temat punktu G, trwającą do dzisiaj. Przez ponad 50 lat, które upłynęły od momentu powstania tego po­mysłu, badacze starali się rozwikłać tajemnicę jego istnienia.

Kto jest twórcą terminu „punkt G”?

Wnioski Gräfenberga pozostawały niezauważone przez następne 30 lat. Cisza została przerwana dopiero w 1981 r., kiedy na łamach „The Journal of Sex Research” pojawiły się jednocześnie trzy artykuły nawiązujące do zapomnianego odkrycia. W jednej z tych publikacji po raz pierwszy pojawił się w piśmiennictwie termin „Punkt Gräfenberga" (Gräfenberg spot). Dlatego za twórców tego terminu uważa się Johna Perry’ego i Beverly Whipple, którzy nazwali to miejsce punktem G na cześć Ernsta Gräfenberga, w dowód uznania za to, że po raz pierwszy zasugerował on jego istnienie.

Nowa teoria orgazmu

W swojej publikacji autorzy starali się, na podstawie opisu przypadku jednej pacjentki, potwierdzić swoją nową teorię orgazmu. Opisano sesję badawczą, podczas której za pomocą badania palpacyjnego stwierdzono obecność obszaru o wzmożonej wrażliwości na przedniej ścianie pochwy. Oś długa tego obszaru, o wymiarach 1,5 x 2,0 cm, przebiegała wzdłuż cewki moczowej. Palpacja powodowała u pacjentki początkowo uczucie parcia na mocz, a następnie uczucie wzrastającego pobudzenia seksualnego. Zanotowano także 50% wzrost objętości badanej przestrzeni podczas stymulacji.

Zobacz też: Punkt G - najbardziej tajemnicza strefa kobiety?