Niestety często badanie w kierunku nosicielstwa HIV rodzi wiele obaw, zarówno przed wykryciem strasznej choroby jak i przed ujawnieniem wstydliwych szczegółów z życia intymnego. Dlatego zdarza się, że badania unikają zarówno pacjentki jak i niektórzy lekarze. Jeśli ginekolog nie zaproponuje Ci testu na HIV, poproś go o to.

Kto może być nosicielem HIV?

Kiedyś uważało się, że jest to problem osób należących do tzw. „grup ryzyka”: narkomanów, homoseksualistów, prostytutek. Obecnie nie mówi się o grupach ryzyka, lecz o „zachowaniach ryzykownych”, które mogą dotyczyć każdego – częsta zmiana partnerów, seks z nieznajomym. Narkotyki oraz nadmiar alkoholu sprzyjają zachowaniom ryzykownym, bo pod ich wpływem łatwiej przychodzi zrobienie tego, co na trzeźwo nazywamy głupstwem. Zdecydowana większość osób zaraża się przez stosunki heteroseksualne, więc każda kobieta w ciąży co najmniej jedno narażenie na zakażenie ma za sobą.

Przeczytaj: HIV a planowanie ciąży

Dlaczego warto się zbadać?

Około 25% dzieci nosicielek HIV ulega zarażeniu wirusem w łonie matki. Jeżeli kobieta przyjmuje odpowiednie leki w czasie ciąży, zarazi się 6% maluchów.

Stosowane leczenie jest bezpieczne dla rozwijającego się płodu i ma na celu zmniejszenie ilości wirusów obecnych we krwi przyszłej mamy. Jeśli dodatkowo dzidziuś urodzi się przez cesarskie cięcie a nie drogami naturalnymi, uniknie zetknięcia się z powierzchnią pochwy, która pokryta jest wydzieliną zawierającą wirusy. Wtedy ryzyko zakażenia zmniejszy się do 2 – 3%. Posiadamy więc broń o dużej skuteczności w profilaktyce zakażenia HIV u maluszka. Mamy HIV-dodatnie, które są nieświadome swojej choroby nie otrzymają leczenia chroniącego ich dzieci. Niestety w Polsce około 20% HIV-dodatnich rodzących nie wie o swoim zakażeniu.

Zobacz też: Małe dziecko a HIV