Leki do walki z wirusem

Ciągle doskonalone są stare i wymyślane nowe, jednak żaden z nich nie jest w stanie zupełnie wyeliminować HIV z organizmu - zmniejszają liczbę wirusów do poziomu, z którym nasza odporność potrafi sobie radzić, jednak liczba ta nigdy nie wynosi zero. Muszą być przyjmowane do końca życia, a odstawienie ich grozi szybkim postępem choroby i śmiercią. Trzeba zawsze o nich pamiętać, bo zażywane nieregularnie mogą tylko zaszkodzić doprowadzając do lekooporności czyli uodpornieniu wirusa na działanie leku. Terapia HIV jest bardzo droga, jednak w wielu krajach, w tym w Polsce, w pełni refundowana.

Uciążliwości dnia codziennego

Kilka razy dziennie trzeba połknąć garść sporych tabletek. Bywa to trudne do zniesienia, zwłaszcza w perspektywie leczenia przez całe życie. W razie pogorszenia stanu zdrowia konieczne są liczne, nieprzyjemne, czasem niebezpieczne badania.

Polecamy: W jaki sposób mogę zarazić się HIV

Każdy kij ma dwa końce, czyli powikłania leczenia

Terapia zakażenia HIV związana jest z częstymi i uciążliwymi działaniami niepożądanymi, co nierzadko bywa przyczyną rezygnacji z leczenia. Jest przyczyną bólów brzucha, wymiotów, biegunek. Może być odpowiedzialna za osłabienie mięśni – silny dotąd mężczyzna ma problem z podniesieniem wody mineralnej, wejściem na pierwsze piętro. Mrowienie, drętwienie kończyn, brak czucia w rękach powoduje trudności w trzymaniu łyżki. Rośnie stężenie cholesterolu we krwi a wraz z nim ryzyko zawału serca w młodym wieku. Trudno zatamować krwawienie. Po wielu latach leczenia zmienia się wygląd osoby chorej: policzki stają się zapadnięte, kończyny chude natomiast na brzuchu i karku odkłada się tłuszcz.