Co się dzieje, kiedy w związku pojawiają się nierozwiązane problemy, także seksualne? Czy ma to wpływ na innych członków rodziny, szczególnie dzieci?

Ewa Baszak-Radomańska: Jeśli partnerzy nie mają satysfakcjonującej, porywającej relacji seksualnej albo pojawiają się inne nierozwiązane konflikty, to jednym ze sposobów radzenia sobie z problemem jest wchodzenie w zbyt silny związek z innymi członkami rodziny. Czasem z własną matką, najczęściej jednak z dzieckiem. Ta relacja jest zbyt bliska, matka żyje życiem własnego dziecka. Ojciec „szanuje” to zaangażowanie i niepostrzeżenie się oddala. Wygodnie mu z tym.

W dorosłym życiu dziecko szuka takiej samej bliskości z partnerem, całkowitego oddania. Rodzi to problemy ze znalezieniem wystarczająco zaangażowanej osoby; pojawia się frustracja, że ta ukochana osoba nie kocha wystarczająco.

Są też inne sposoby na odreagowanie tej uwierającej sytuacji, jaką jest nierozwiązany problem, w tym brak więzi erotycznej między małżonkami. To uciekanie i angażowanie się sprawy pozadomowe (praca, romans).

Kolejny sposób to burzliwy związek. Ciągłe kłótnie i godzenie się. Seks bywa gorący po takich kłótniach. Jednak ta sytuacja jest okropnie męcząca dla wszystkich. Dla dzieci także.

I jeszcze jeden sposób, kiedy życie razem uwiera. Pójście na ustępstwo dla ratowania związku. Poświęcanie się, nieszczęśliwe życie. Seks jest wtedy gnuśny dla obojga. To tylko cztery podstawowe scenariusze.

Jaki jest sposób na piękny, porywający seks w „starym dobrym małżeństwie”?

Ewa Baszak-Radomańska: Po pierwsze to ciekawe życie każdego z małżonków. Własne pasje, własny rozwój. Szacunek dla osoby z drugiej połowy łóżka. Wielka miłość to wielki szacunek. Na ostatnim sympozjum Medycyny Seksualnej w Glasgow w czerwcu 2011 roku przedstawiono doniesienie na temat postępowania w zaburzeniach pożądania w stałym związku. Terapia polega na kuszeniu. Delikatnym, nieustającym uwodzeniu. I jeszcze potrzeba entuzjazmu i odwagi.

Co przeszkadza, żeby się kochać z pasją?

Ewa Baszak-Radomańska: David Schnarch, który jest autorem terapii zaburzeń pożądania w seksuologii, uważa, że sztuką życia jest równowaga pomiędzy bliskością a własną tożsamością. Kobiety często poświęcają własną tożsamość dla bliskości, mężczyźni częściej odchodzą, aby zachować indywidualność. W takim związku, gdzie ludzie są ze sobą zlani emocjonalnie, jedzą z własnych dzióbków, robi się nudno i duszno. Zaczynają być sobą poirytowani, wiele wad drugiej strony zaczyna przeszkadzać. Chcą się nawzajem zmieniać, poprawiać, stawiają warunki. Z drugiej strony potrzebują nieustannej akceptacji ze strony partnera: „On jest niezadowolony, kiedy później wracam z pracy”, „Bez przerwy muszę się domyślać, czego on chce”. I seks się wtedy psuje. Zaczyna brakować ochoty.

Warto wiedzieć: 5 sposobów na udany seks