Pułapka piękna

Coraz bardziej typowe dla kultury współczesnej postrzeganie ciała męskiego jako obiektu seksualnego wynika ze zmiany specyfiki relacji społecznych między kobietami a mężczyznami. Można pójść tutaj – przy wyjaśnianiu zjawiska „pułapki piękna”, w które wpada mężczyzna – śladem argumentacji L. Luciano. Twierdzi on, że do drugiej wojny światowej atrakcyjność mężczyzn definiowana była przez ich działania i osiągnięcia. Tak długo, jak mężczyźni kontrolowali sferę ekonomiczną, ich wygląd miał drugorzędne znaczenie.

Zobacz też: Nowi mężczyźni - kim są?

Mężczyzna „poza lustrem”?

Zmiany na rynku pracy, rosnący udział kobiet w sferze zawodowej i wzrastające bezrobocie mężczyzn spowodowały (poprzez zakwestionowanie dominacji ekonomicznej tej płci), że mężczyzna przestał być „poza lustrem”. Wygląd stał się jednym z istotnych czynników w walce o sukces zawodowy.

Władza i przyjemność

Po drugie, seksualna emancypacja kobiet sprawiła, że coraz śmielej i częściej zaczęły one oceniać ciało męskie w kategoriach jego „cielesnej” atrakcyjności49. Staje się ono przedmiotem kobiecej fascynacji i pożądania, dostarcza też wizualnej i estetycznej przyjemności (jak słusznie zauważa K. R. Dutton, męskie ciało postrzegane jest współcześnie przez pryzmat dwóch metafor: władzy i przyjemności; przy czym mogą one nakładać się na siebie lub pozostawać ze sobą w sprzeczności).